Shane i Sally Summerfieldowie wieźli swoją córkę Ellę i jej koleżankę Abigail nad jezioro Ohau. Była sobota, w Nowej Zelandii trwał długi weekend. Dziewczynki miały po 12 lat i pewnie wesoło się przekomarzały,
gdy pewien Holender w wynajętym kombi nie zatrzymał się przy znaku stop i uderzył w bok ich Volvo. Przeżył tylko Shane. Sally, Ella i Abigail zginęły na miejscu.
Chciałoby się, żeby to była historia z jakiegoś smutnego filmu, ale niestety to zdarzyło się naprawdę, 31 maja 2014 roku.
Możemy sobie tylko wyobrażać ogrom cierpienia, które zaczęła dźwigać każdego dnia Lucy, matka Abi, czekająca z mężem nad jeziorem na samochód Summerfieldów.
Pięć lat później opowiadała, jak pogrążona w rozpaczy późnymi wieczorami przeglądała stare zdjęcia Abi i... robiło jej się coraz gorzej.
Wtedy zadawała sobie to jedno ważne pytanie: "Czy to ci pomaga, czy szkodzi?".
Odpowiedź była jednoznaczna: nie pomaga, szkodzi. Dzięki temu odkładała zdjęcia i szła spać.
Stresujące sytuacje, tragedie są wpisane w nasze życie i nic na to nie poradzimy. Poradzić sobie natomiast możemy z zalewem okrutnych, męczących, przeszkadzających myśli, zadając pytanie:
Czy to, co teraz czujesz/robisz/myślisz, pomaga ci, czy szkodzi?
Około 1982 roku Steven C. Hayes zaczął rozwijać jeden z nurtów terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), który później nazwał ACT, czyli Acceptance and Commitment Therapy
(terapia akceptacji i zaangażowania). W jej sednie tkwi nie wypieranie złych stanów emocjonalnych i niedobrych dla nas myśli, tylko sprawdzanie, czy to, co robimy, przybliża nas do tego, na czym nam zależy.
Badania prowadzone od 2000 roku (pierwsze: F.W. Bond & D.Bounce) pokazały, że metoda ACT jest skuteczna w redukcji stresu i lęku w pracy.
W ten Poniedziałek rekomenduję nam wszystkim testowanie swoich myśli w stresowych sytuacjach pytaniem: "Czy to ci pomaga, czy szkodzi?"
Jeżeli pomogło Lucy Hone, może pomóc i nam.
Bartosz Zamirowski
A tutaj wersja do słuchania i oglądania:
