Zanim cesarz Augustyn poczuł śmiertelną obrazę moralności w 8 roku n.e. z powodu "Sztuki kochania", jej autor: Owidiusz napisał "Metamorfozy" - dosłownie tuż przed wygnaniem z Rzymu.
W tym monumentalnym dziele, które do dzisiaj inspiruje artystów, wśród 250 grecko-rzymskich mitów znajdziesz taki cytat:
"Wciąż od nowa próbował ucałować swoje zwierciadlane odbicie,
wyciągał ramiona, aby je objąć, lecz nie mógł uchwycić samego siebie.
Nie wiedział, co widzi, lecz to, co widział, rozpalało go jeszcze bardziej."
1908 lat później głębia tych słów zafascynowała austriackiego psychiatrę: Zygmunt Freud przedstawia światu koncepcję narcyzmu.
Narcyzm jest naturalnym etapem rozwoju psychicznego, w którym dziecko kieruje swoje uczucia miłości i uwagi przede wszystkim na siebie. Pozostając w umiarkowanym stanie jest normalną formą osobowości dorosłych.
Kiedy miłość własna (libido skierowane na siebie) wybucha w nadmiarze, rośnie i panoszy się w nas obrzydliwy: Robal.
Co karmi twojego Robala?
- Media społecznościowe: "oj jak mało lajków dziś",
- Maczyzm: "ale twardzielem jestem",
- Arogancja powszednia: "o co ci k___a chodzi?"
- Nadwrażliwość: "jak on mógł mi tak powiedzieć!",
- Seks przygodny: "cześć, będę brał cię - w aucie",
- Brak empatii: "wtf?"
Zagłódź Robala: nie przejmując się nadmiernie opiniami innych, mówiąc mniej, słuchając więcej, uśmiechając się za darmo, ciesząc się tym co masz, ufając ludziom, czy rozpoczynając terapię poznawczo-behawioralną.
Podobno na miejscu śmierci Narcyza urosły kwiaty - narcyzy, najczęściej żółte lub biało żółte.
Nie miej im za złe szemranego rodowodu nazwy - kupuj chętnie innym, nigdy sobie.
Bartosz Zamirowski
A tu wersja do oglądania i słuchania: